Categorie archief: Geen categorie

Kaarten schrijven  : wie doet het nog vandaag?

Gelukkig schreef men vroeger veel en gelukkig waren er familieleden die de kaarten bewaarden.

Voor mijn “voorlopig” laatste deel van het vluchtverhaal, post ik enkele kaarten uit 1919 : geschreven in Wondelgem door vrienden en familie en gericht aan Theophiel Casier, Handzame. 

Veel leesplezier met deel 14 

Een ongewone brief

Telkens als ik een stukje van het vluchtverhaal heb afgewerkt, denk ik, ik zou dat aan meter Alice willen vertellen… Ik vind dat zelf een gekke gedachte  tot ik het boek las ” Tranzyt Antwerpia”.

De journalist, Pascal Verbeken,  doet een vluchtroute na van ergens in Rusland (thans Polen ) tot in Antwerpen. De route doet hij op basis van een dagboek van Benjamin Kopp,  een jongen van 16 jaar. De journalist schrijft hem brieven over de route zoals ze nu is. Het resultaat is een majestueus portret van Europa.

Mijn route is één veel korter en twee een beschrijving van onze wandeling. En toch het was een unieke ervaring die ik met jullie wil delen in de vorm van een brief aan mijn meter Alice.

Meter Alice : 1916

Ook tijdens de oorlog worden er mensen geboren en sterven er mensen van ziekte, ouderdom,… Dat is wat we terugvinden over de familie Casier – Dewilde in het jaar 1916. 

Met dank aan Edmond voor het bijhouden van het huwelijksboekje van onze overgrootouders. 

Alice Casier 1918

Het vierde deel van het verhaal van meter Alice lees je hier.

Meter Alice : 1914

Voor ik je het tweede deel laat lezen over meter Alice en haar familie in Handzame, laat ik je luisteren naar het “wiegelied” uit de reeks liederen en dansen van de dood van de Russische componist Modest Moessorgski.

De dood wordt er rauw en direct afgebeeld. De moeder wiegt haar stervend kind en de dood zegt “geef maar hier dat kind, bij mij is het in veilige handen”.

De liederen en de dansen van de dood zijn uitgevoerd door de grootste mannelijke zangstemmen.  Te dramatisch…

De versie waar ik echter de voorkeur aan geef, is gezongen door de vrouw van DE cellist Rostropovitsj : Galina Visnevskaja.

 

Ga nu naar “Alice Casier : 1914” door hier te klikken.

Ons bezoek aan het legerarchief te Brussel

zouaaf Amedeo Modgliani

Toen we de eerste info vonden over Charles Vanderiviere en het feit dat hij Zouaaf is geweest hadden we geen eerste bron. Het was een vermelding op een site, een vermelding in een boek, … Nadat we meer gegevens vonden, werd het duidelijk dat er ergens wel iets moest bewaard zijn. 

We kwamen uit bij het Legermuseum in Brussel, meer bepaald bij het archief van dit museum.

 

 

Het museum is gelegen in het Jubelpark. Dat alleen al is heel bijzonder. Je voelt en ziet er de geschiedenis.
We vonden het archief aan de achterzijde van de grote gebouwen. 
In het museum bewaart men de inschrijvingen van alle Belgische (en Nederlandse ) Zouaven die in Brussel hun aanmelding deden

Van de inschrijving kon een kopie worden gemaakt en met deze kleine aanwinst trokken we richting Legermuseum.  In de historische zaal de kasten van de Zouaven kunnen bekijken.

foto : redstarlinezoeker)

Er liggen heel wat originele documenten, kledij, wapens, medailles, foto’s  maar de opstelling zelf is wat rommelig.

Toch is het museum de moeite om eens te bezoeken.

Nieuwsgierig naar het document! Het originele inschrijvingsbewijs van Charles Vanderiviere kun je bekijken bij zijn verhalenreeks onder de familie Pype Vanderiviere.

Zouaaf Charles Vanderiviere

Mijn betovergrootmoeder, Barbara D’hulster bracht me bij haar zoon, Charles Vanderiviere. We ontdekten dat hij soldaat is geweest bij het leger van de Paus in 1869 – 870. Na wat zoekwerk vanachter mijn computer en het lezen van een paar boeken, hebben we kunnen achterhalen hoe hij naar Rome is vertrokken, Wat zijn taken waren bij de Zouaven en hoe hij in september 1870, na een zwaar gevecht, is terug gekomen naar België.

zouaaf Amedeo Modgliani

Met wat meer tijd ga ik misschien nog eens zien in het legermuseum van Brussel waar een dossier is bewaard van elke Zouaaf.

Dit is alvast het resultaat :

Charles Vanderiviere 1869

het origineel inschrijvingsbewijs 

Charles Vanderiviere Rome 1869 – 1870

Charles Vanderiviere 1870

Veel leesplezier

 

een weetje … uit 1846

Professor Jacquemyn rekende uit dat een gemiddeld gezin in 1846 6O8,49 fr. had voor één jaar. 

Een gemiddeld gezin was vader, moeder, één kind dat werkt en nog twee kinderen.

Hun uitgaven waren 631,95 fr. Het tekort z’n 23,55 fr. stond in die dagen gelijk aan een gemiddeld inkomen van twee weken. 

Deden deze mensen nutteloze uitgaven? 

Neen, het eten was beperkt tot brood, boter, wat spek, koffie, aardappelen, meel, (karne)melk en kruiden. Alle dagen hetzelfde dus. 

Gaven ze misschien teveel geld uit aan kleren?

Voor een man (op jaarbasis) twee hemden, een winterbroek, een zomerbroek, een jas, een gilet, een das, een paar pantoffels, twee paar klompen , een paar schoenen en een hoed.

Voor de vrouwen : twee bloezen, een jurk, een onderjurk, een jas, een zakdoek, een schort, paar pantoffels, een hoedje, twee paar klompen En kinderkledij natuurlijk.

Anderzijds ook de rekening voor de kolen en het hout voor verwarming en koken. 
(gelezen in het boek : Van Franschmans en Walenmannen van Dirk Musschoot)