Kaarten schrijven : wie doet het nog vandaag?
Gelukkig schreef men vroeger veel en gelukkig waren er familieleden die de kaarten bewaarden.
Voor mijn “voorlopig” laatste deel van het vluchtverhaal, post ik enkele kaarten uit 1919 : geschreven in Wondelgem door vrienden en familie en gericht aan Theophiel Casier, Handzame.
Veel leesplezier met deel 14
Dat er heel veel tijd gaat in opzoekingen moet ik jullie niet meer vertellen. En heel soms komt het tot een bijzondere ontmoeting. Deze zomer maakte ik kennis met Paula Vergote. Ze houdt het café “Steenoven” open in Wontergem.
Wat Paula te maken heeft met onze familie lees je in deel 13 van het vluchtverhaal familie Casier – Dewilde.
Lees wat er 99 jaar geleden gebeurde met de vluchtelingen in de Grote Oorlog.
Gevechten, soldaten die Wondelgem verlaten, opgeëisten, de aanhoudende griepepidemie, wederom vluchten,…. De ellende blijft maar duren of is er dan eindelijk toch een verandering?
We schrijven deel 12 van het verhaal van de familie Casier – Dewilde. Het is augustus 1918.
brengt het verhaal van de mensen die Oostnieuwkerke, Staden en Westrozebeke moesten verlaten tijdens de Grote Oorlog.
Aan de hand van 15 staties vertellen we het verhaal van de vluchtelingen : Schuwe maandag, de eerste vlucht richting Frankrijk en Engeland, de Schoolkolonies, de terugkeer, de heropbouw.
Je vind er onze kleine bijdrage aan de hand van de dagboeknoties van Julia Huyghe (groottante). De volledige tekst kun je hier lezen.
Er hangt ook een foto van Cyriel Pype, de broer van mijn grootvader. Hij was soldaat en is gesneuveld bij het eindoffensief.
Meer informatie over zijn dienstjaren bij het Belgische Leger vind je hier.
Ik vond er in de lange lijst van vluchtelingen ” Pype Desiré en Wybaillie Ludivoica” een broer van mijn overgrootvader. Hij vluchtte naar het departement Miévre in de Boulevard de la Republique in het stadje Chateau Chinon. Het jaartal kan ik niet lezen.
