Categorie archief: nieuwsberichten

Op vaderdag kreeg ik een mooie verrassing over opa Jules.

Ik kreeg de tip om te zoeken in de Amerikaanse kranten. Het eerste wat ik altijd doe bij een nieuwe opzoekingsbron is “Jules Pype” intypen. En jawel, ik kreeg drie meldingen. Dit wil zeggen dat in drie verschillende kranten Jules Pype vermeld staat.

Het gaat om de de krant de “Carrett Clipper” van :

  1. 7 febr. 1918: oproeping voor het medische onderzoek
  2. 18 juli 1918: oproep voor het vertrek van 23 juni 1918
  3. 25 juli 1918: beschrijving van het vertrek van 23 juni 1918 van Auburn naar Camp Taylor

We schrijven dus 1918.

Het jaar waarin mijn opa effectief zal opgeroepen worden om aan te sluiten bij het Amerikaans leger. In febr. 1918 staat hij in de lijst van mannen die het onderzoek moeten ondergaan. Hoe, waar en door wie het onderzoek zal gebeuren, staat beschreven in deze editie.

In de krant van juli staat hij opnieuw in de lijst van de mannen die effectief moeten vertrekken naar hun opleidingskamp op 23 juni 1918.

En in de krant van 25 juli 1918 staat niet alleen zijn naam vermeld maar wordt zijn situatie beschreven.  Het is dit artikel dat voor mij nieuwe feiten bevat en het verhaal van mijn opa terug een andere kleur heeft.

Lees het op de volgende pagina: 1918 Jules Pype vertrekt met de mannen naar het Opleidingskamp.

Ode

Een ODE is een lofdicht of lofzang, gewijd aan een persoon of een zaak. Het karakter is zeer lovend en hoogdravend, de betrokkene kan geen kwaad doen.

Ik kreeg het boek ODES van David van Reybrouck cadeau met Pasen. Een boek van 208 pagina’s. Ik heb er meer dan een maand overgedaan om het te lezen. Ik heb in die maand ook geen andere boeken gelezen. Hoe dat komt?

David schrijft over mensen en dingen om blij mee te zijn, om van te genieten, om respect voor te hebben.  Elk kort verhaal is een juweeltje. Je kan er geen drie, vier na elkaar lezen. Je leest een lofuiting en gaat slapen, erover nadenken, de ode herlezen,….

Het waren momenten van verstilling, verwondering en schoonheid.

Het is een van de boeken die je leest en herleest. Een echte aanrader.

Ik plaats het boek hier omdat mijn website een aaneenschakeling is van odes aan mensen , gebeurtenissen, muziek, boeken, uit het verleden. Zo zou ik over meter Alice zeker een ode kunnen schrijven en over pitje Jules eveneens en over… zoveel mensen die ik sinds mijn opzoekingen nog meer in mijn hart draag.

Veel leesplezier.

ROOTSzoekers

ROOTS: 1)afkomst, 2)afstammeling, 3)herkomst, 4)oorsprong, 5)wortels

Een ROOTSzoeker gaat dus op zoek naar zijn roots. Vanaf gisteren ben ik officieel een rootszoeker gezien ik werd geïnterviewd door het Red Star Line museum voor de gelijknamige tentoonstelling.

Vanaf 23 april zal er in de polyvalente ruimte van het museum De Red Star Line de tentoonstelling “Rootszoekers” te zien zijn.

Ik mocht vertellen hoe ik de zoektocht naar mijn grootouders in Amerika had opgezet.

We hadden een voorbereidend gesprek en dat liep best vlot. Toen moest ik de set op en dat ging gepaard met de nodige stress. Wat  het museum zal maken van de 45 min opname (zo lang leek het mij) weet ik niet.

foto: redstarlinezoeker

Op de heenreis met de trein, die veel te lang duurde (vertraging, omleiding, aansluiting gemist,…), was er één idee dat bleef hangen bij mij.

Terwijl ik sprak over mijn zoektocht en vooral toen ik sprak over mijn opa en oma, werd het verhaal “vloeibaar”.  Ik vind nu maar dit woord. Het was zoals ik aan mijn kinderen toen ze klein waren vertelde over hun overleden grootouders (mijn ouders).

Ik gaf mijn grootouders terwijl ik vertelde een gezicht, een zachtheid die ik hen nooit heb kunnen geven toen ik kind was.  Als je zelf ouder bent, lukt je dat wel. De zoektocht, het bezoek aan Ellis Island, de reis naar het geboortedorp van mijn vader, gaven de vloeibaarheid een extra dimensie. Hun verhaal werd een verhaal op familiekunde, werd een fotoboek voor de familie, werd een fictie verhaal die ik cadeau kreeg van een Engelse vriend en zal nu een aspect zijn in een grote tentoonstelling.

Soms vragen mensen wat heb je allemaal gevonden over je grootouders wetende dat ik één foto had en één herdenkingsfiche over The American Legion bij de start van de zoektocht.

Een opsomming van officiële documenten kan dan het antwoord zijn.

  • passagierslijsten 1910, 1930 en 1920
  • passagierslijsten naar en van het front in 1918 en 1919
  • paspoort Amerikaans burger
  • Amerikaans paspoort
  • WW I card
  • geboorteaktes
  • doopakte
  • huwelijksakte

aangevuld met toevallige vondsten

  • vertrek uit 1913 uit Antwerpen beschreven door een medepassagier
  • krantenartikel over het vertrek van de mannen naar het opleidingscentrum met vermelding van mijn grootvader
  • adressenboek in Mt Clemens

Als ik deze feiten zou overzetten op een tijdslijn dan heb ik weinig dagen in verhouding tot hun totale verblijf van 11 jaar dat ik exact weet waar ze waren in Amerika. En toch schreef ik hun verhaal en staat het verhaal in evenwicht.

Als ik dat verhaal nu vertel met al die aspecten ervaar ik het dus als vloeibaar en kleurrijk. De feiten blijven natuurlijk de basis en deze moeten correct zijn.

Als ik nu voorbeeld de vraag krijg: hoe komt het dat je grootouders terug naar België gekomen zijn, dan kan ik daar op antwoorden.

Het idee dat ik met dit verhaal nog iets anders zal ondernemen is er. Wat er precies zal volgen, weet ik niet.

Tenslotte hoop ik dat jullie naar het Red Star Line museum gaan of dat jullie zelf op zoek gaan naar je herkomst.

Tentoonstelling: zie hier

Dag 5: familiebezoek 1

Dat Belgische Amerikanen vanuit ons land klompen meenamen als souvenir kon je al eens lezen bij de familie Vandenbussche Laleman. Nu konden we met onze eigen ogen zien dat dit echt wel HET item is dat wordt verzameld door de eerste, tweede,… generatie. 

We kregen een inkijk in de mooie collectie van Julia PYPE of is het PYP. 

(foto: redstarlinezoeker)

Lees dit en nog zoveel meer bij: familiebezoek 1

Waar waren onze grootouders op 11 november 1918?

Dit zijn de antwoorden die we hebben tot op vandaag: 

Bij de namen van mijn grootouders heb ik de link geplaatst naar het artikel dat ik vroeger over hen schreef.

Theophiel Casier – Hermenie Dewilde (1918)

Meter Alice Casier was vanuit Lovendegem met de familie teruggekeerd naar het kasteel Lummerzheim. Ze zouden er nog tot januari 1919 verblijven en dan terug naar Handzame gaan.

kloosterzuster, peter Jules Huyghe, overgrootvader, groottante Julia en overgrootmoeder (foto genomen door een Duits soldaat)

Peter Jules Huyghe,  groottante Julia en overgrootmoeder Romanie Laleman moesten als één van de laatsten Staden verlaten. Waar ze precies verbleven op 11 november 1918 hebben we nog niet kunnen achterhalen. Volgens een mondelinge bron zou dat in  Zwevegem geweest zijn. Over mijn andere groottante die kloosterzuster was in Koekelare heb ik ook geen informatie.

Jules Pype 1918

Pitje Jules Pype was na zijn opleiding in de VS vertrokken naar Europa. Ook van hem weet ik (nog) niet waar hij verbleef op 11 november. Op 9 november was hij aangekomen in Engeland vanuit Amerika. 

Cyriel Pype – Belgisch soldaat

Mijn grootoom Cyriel Pype was soldaat in het Belgische leger en sneuvelde in het eindoffensief op de Most in Oostnieuwkerke (Staden).

De zus van Pitje Jules verbleef met haar gezin in Frankrijk, Chalo St . Mars in het departement Essonne. Dit is ten Zuiden van Parijs.  Pas in 1919 keren ze terug naar Staden.

Mijn overgrootvader Henry Pype en zijn vrouw waren in september 1917 verplicht moeten vluchten. Ze verbleven op 11 november 1918 in Balen. 

Metje Marie Vanderiviere  was met haar vader en haar drie broers gevlucht naar Tomblay, ten noorden van Parijs. Twee van haar broers moeten toetreden tot het Belgische leger en zijn op 11 november 1918 aan het front.

familie Vanderiviere in Frankrijk.