Een verrassing uit de VS.

Deze week zat er een omslag uit de VS in mijn brievenbus. Inhoud : twee DVD’s met foto’s, brieven, stamboom,…. familie Laleman, VS.
Een deel zal verwerkt worden in de beeldbank van Kortemark, Zarren, Werken EN zal te zien zijn op een tentoonstelling in Kortemark in augustus – september 2018.
Dank aan Ronald P. LeFever, VS en Geert Laleman.
Emiel Laleman en twee van zijn zussen (foto : redstarlinezoeker)
 
Het verhaal van de familie Laleman en in het bijzonder van Emiel, WO I soldaat kon je al eerder lezen onder familie Huyghe Laleman : Emiel Laleman.
De foto’s kan je bekijken in het fotoboek : familie Laleman – Deygers

Soms zoek ik niet en vind ik wel een nieuw stuk familiegeschiedenis…

Op FB stond dit bericht.

….
Hieronder vindt u een lijst van mensen met verblijfplaats in Staden net voor ze in 1917 vluchtten richting Balen. (wat u ziet is de geboorteplaats en datum)

…..
Sagaert Henri Staden 29-07-1854
Dewulf Octavia Handzaeme 28-06-1853
Sagaert Lidia Felicia Oost-Nieuwk. 21-05-1887
Sagaert Maria Ludovica Staden 15-09-1897
Sagaert Sidonia Maria Staden 10-11-1864
DeVos Emma Staden 22-05-1869
VanIsaecke Elvie Staden 11-04-1911
Sabbe Frederic Zelegem 22-09-1844
Lowie Eugenie Staden 22-11-1785
Sabbe Celina Staden 01-10-1885
Sabbe Alice Julia Maria Staden 18-10-1898
Lapère Aloïs Staden 01-08-1866
Verhulst Valerie Staden 24-06-1874
Lapère Julma (m.) Hooglede 01-12-1902
Lapère Firmin Staden 29-01-1908
Lapère Maria Staden 03-09-1910
Lapère Julien Staden 13-12-1912
Lapère Margaretha Staden 08-05-1916
Carrein Honoré Langemark 05-06-1871
Carrein Zulma Carola Klerken 14-06-1902
Carrein Aloïs Staden 04-09-1903
Buysse Victor Staden 27-09-1865
Allegaert Eulodie Maria Bavikhove 17-02-1874
Buysse Ivonne Staden 31-10-1911
Buysse George Staden 08-02-1914
Buysse Marcel Bavikhove 11-05-1915
Buysse Paula Staden 05-03-1917
Pype Henri Hooglede 15-09-1852
Wybaly Theresia Staden 10-05-1857
Dufoort Aloïs Isegem 06-09-1850
DeVriendt Laura Bovekerke 08-09-1900
Breyne Aloïs Staden 30-12-1866
Viaene Maria Passendale 01-09-1866
Breyne Odiel Staden 19-06-1901
Jacques Karel Staden 24-06-1850
Vanlerberghe Aloïs Staden 03-07-1864
Lauwers Julie Meulebeke 24-07-1869
Vanlerberghe Maria Klerken 05-04-1896
Vanlerberghe Jules Klerken 12-02-1902
Vanlerberghe Rachelle Klerken 14-08-1903
Vanlerberghe Petrus Klerken 06-01-1909
Vanlerberghe Leon Klerken 25-04-1898
Vergote Oscar Staden 11-05-1898

Tussen deze lijst zie ik mijn overgrootouders staan. Na wat mail met Balen bekom ik volgende info. Je kan deze lezen op de pagina familie Pype – Wybaillie tijdens de oorlog

fotozoektocht

Ik heb een aantal foto’s van de familie van mijn vader en van mijn moeder die ik niet kan toewijzen. Wie staat erop? Hoe zijn ze familie? Zijn ze wel familie?

Daarom start ik deze fotozoektocht. Ik plaats de foto op FB in de gesloten groep van de Redstarlinezoeker en hoop dat andere familieleden misschien wel weten wie er op de foto staat. 

Een eerste foto passeerde de via digitale weg en werd toegewezen. 

Je kunt hem zien en wat meer info lezen op volgende pagina.

fotoboek bij het verhaal van Pitje Jules Pype

Ook van Pitje heb ik een fotoboek gemaakt. Het verhaal bij de foto’s is geschreven zoals opa het zelf aan ons zou vertellen. Helaas, dit is in het verleden nooit zo geweest. Ik herinner mijn opa als een stille man, zittend in een rode zetel bij het venster.  Het was pas de laatste maanden, toen hij dement was geworden, dat hij onrustig rondwandelde in de woning en hij deed alsof hij in het opleidingskamp of bij zijn legereenheid was in Frankrijk.

Het verhaal heb ik kunnen schrijven door het vinden van officiële documenten die ons vertellen wanneer en waar in Amerika opa was tussen 1910 en 1921.

De passagierslijsten van Ellis Island, de aanvragen van de paspoorten van en naar  het Oude Land, de passagierslijsten van het Amerikaans Leger, zijn huwelijksakte, de geboorteakte van zijn eerste zoon, ….Op veel van die documenten kwam de naam Henry Decoster voor. Maar wie was die Henry? Familie? Misschien maar hoe?

De stamboom van Daniel Goos bracht de oplossing. Henry was gehuwd met Marie Pype, een nicht van opa.  Met de hulp van het Belgisch Huis in Moline vonden we de nazaten van Henry Decoster en Marie Pype terug.

Vier jaar verder zijn de achterkleinkinderen van Henry en Marie vaste FB vrienden. Maar ook met de familie van oma in Canada zetten we de contacten die vooral nonkel Gerard, had verder.

In het fotoboek hebben we een goede afwisseling gezocht tussen foto’s, documenten en tekst. Ook over oma Marie Vanderiviere konden we enkele stukjes schrijven. Familie kon mij vertellen waar ze samen met haar vader, broers en zus verbleven heeft tijdens de Grote Oorlog.

Via het legermuseum van Brussel ontvingen we de militaire dossiers van Cyriel Pype en de broers van Marie Vanderiviere en konden we ons een beeld vormen van de mensen die achterbleven in België tijdens de Grote Oorlog.

Op twee documenten ben ik bijzonder trots dat ik deze heb kunnen bekomen : het Amerikaans paspoort van opa en  de gegevens van de doopakte van mijn vader, Cyril.

Er zijn verrassende verhalen aan deze zoektocht verbonden.  Nadat we een artikel hadden geplaatst in de lokale krant ontving ik een mail van Marc Samyn. Hij had in de jaren ’70 bij opa en oma geweest voor het maken van een stamboom en familie.  Hij had er met een digitaal toestel een foto gemaakt van het Amerikaans paspoort van opa. Het originele document is op geen andere manier bewaard gebleven. De ondertussen gekende pasfoto wel.

Een tweede document is de doopakte van mijn vader. In oktober van 2014 was ik op een beurs van familiegeschiedenis afdeling Roeselare.

Ik sprak er met een deelnemer van de beurs en vertelde mijn moeizame zoektocht… Hij zei dat ik alle informatie die ik had aan hem kon overmaken en dat hij in mei van 2015 oa naar Mt Clemens op reis ging. Hij ging een poging ondernemen om een doopakte te bekomen.  En jawel op 25 juni 2015 stond deze voor mijn verder onbekende man aan mijn deur met een afschrift van de  doopakte van mijn vader.

Het verhaal van opa en oma werd gedeeld met het Red Star Line Museum en met Familiegeschiedenis omdat het een universeel verhaal is.

Na vier jaar zoekwerk heb ik enkele families leren kennen van Amerikaanse veteranen. Het verhaal van hun vader, grootvader, overgrootvader loopt gelijk met dit van opa. Het oude land verlaten even na 1900, aansluiten bij het Amerikaans leger in 1918, als soldaat naar Europa komen, terug naar Amerika, huwen in België of Amerika met meestal een vrouw van Belgische afkomst, wel/niet terug naar Europa komen voor de crisis van de jaren ’30.

Het fotoboek is een andere manier om een stukje familiegeschiedenis te bewaren en te delen.

Wie interesse heeft, kan er één aanvragen door een mailtje te sturen naar redstarlinezoeker@gmail.com.  Ik zal afsluiten op vrijdag 27 april.

Het vluchtverhaal van meter Alice dobbert verder…

Dobberen is zachtjes verder op en neer gaan. Dat was het beeld dat ik kreeg toen ik nieuwe info kreeg. De nota’s zijn uit de tweede hand. Dit wil zeggen, opgeschreven op basis van een verhaal van een ander. Concreet : het zijn nota’s van Gabriel Dewilde, zoon van Remi Dewilde. Remi is een van de jongens die mee was op de vlucht.

Ik heb van de info een addendum gemaakt. Wie het fotoboek heeft, kan de pagina printen en aan het boek toevoegen.

Benieuwd! Ga zitten en lees :addendum bij het vluchtverhaal.

Gabriel Dewilde : ere mis (foto : beeldbank)

Over There

Dat Pitje met zijn legereenheid naar Europa is gekomen, wisten we.

Maar wanneer vertrok hij uit de VS ?

Hoelang was hij in Europa ?

Heeft hij moeten vechten of andere taken opnemen bij de heropbouw? 

Is hij met zijn eenheid terug naar de VS getrokken?

En wanneer?

Jules Pype 1918 – 1919 Amerikaans leger

 

 

“Over There” was het lied van het Amerikaans leger.  In 1917  gecomponeerd door Cohan.

De antwoorden op elk van deze vragen, kan je lezen in Jules Pype 1918 – 1919.

fotoboek bij het vluchtverhaal van de familie Casier – Dewilde

Van het vluchtverhaal heb ik een fotoboek gemaakt. Het verhaal van 2300 woorden is aangevuld met oude foto’s en postkaarten. Het boek telt 30 pagina’s en wordt in een beperkte oplage verdeeld.

Wil je een fotoboek, stuur dan een mail naar redstarlinezoeker@gmail.com. Dit kan nog tot eind van deze maand. (febr. 2018)

 

Jean – François Millet

Een nieuw jaar. Ik dacht tijd voor iets anders….(lees : geen opzoekingen, blogbericht, etc)

In de brochure van Vormingplus vond ik volgende tekst ” Eén van de bekendste werken uit de schilderkunst is ongetwijfeld “Het Angelus” van Jean-François Millet (1814 -1875).Moest het schilderij niet zijn afgebeeld, dan wist ik niet over wie of wat ze het hadden. Misschien is het bij jullie ook zo? Je herkent de afbeelding maar wie was de schilder, voor wie werd het gemaakt, wat is de betekenis,….


foto: wikipedia

Verder in de aankondiging stond dat er twee tentoonstellingen in Rijsel gewijd zijn aan Millet : één retrospectieve en een tentoonstelling waaruit de invloed van Millets werk op de Amerikaanse kunst wordt aangetoond(*). 

Het feit dat het ging over een schilder die werkte toen mijn overgrootouders leefden, trok mijn aandacht. De aankondiging dat Millet invloed heeft gehad op de Amerikaanse kunst trok mij over de streep. Ik schreef mij in en vergat mijn voornemen.
Toch nog even opzoeken wat Angelus wil zeggen voordat ik naar de lezing van Joris Copenberghs ga, dacht ik. 

Het angelus (voluit Angelus Domini nuntiavit Mariae = Engel des Heren heeft aan Maria geboodschapt) is een katholiek gebed dat oudsher (sinds 1571) driemaal daags gebeden wordt; om zes uur ’s morgens, twaalf uur ’s middags en zes uur ’s avonds. Dus drie maal per dag roept de kerkklok op tot gebed met drie keer drie klokslagen die worden gevolgd door een beurtzang van evangelische citaten waartussen vervolgens een weesgegroet gebeden wordt. De eerste beweging is die van God naar mens. De tweede is het antwoord van de mens “Hier ben ik.” En de derde is het samengaan van de wereld van de mens en God. De gelovigen stopten hun werkzaamheden om te bidden. Dit gebruik is grotendeels in onbruik geraakt. 

Op het schilderij zien we dus de landbouwer en zijn vrouw op het land die even rust houden om te bidden. We zien rechtsboven de kerk.


Ik nam een foto in de tentoonstelling om te laten zien hoe klein het schilderij is in werkelijkheid. Het is klein omdat het niet in grote prestigeuze ruimtes moet hangen. Het is op het eerste zicht ook geen historische inkijk bij een belangrijk persoon. Het gaat over een boer, niet “de” boer. 

De gids liet ons kijken en gaf er zelf de volgende woorden aan. 

Het is een schilderij dat deemoed (nederigheid) uitdrukt. En ook dankbaarheid en verbondenheid. Millet was een religieus man en een boerenzoon. Hij wist wat hij schilderde en deed het met liefde. Het schilderij gaat over de waarheid van het gewone, eenvoudige dagelijkse leven zonder het te romantiseren. 

Ik laat je meegenieten van enkele andere werken van Millet. De foto’s heb ik genomen op de tentoonstelling in Rijsel.

een onafgewerkt schilderij en mooi

Vaak bevatten Millets doeken haast archetypische beelden die wijzen op een hard leven op het platte land. 

Het zijn beelden die worden overgenomen in de sociale fotografie van de jaren 1910 -1930 in Amerika. Crisis en armoede waren er troef. Fotografen als Dorothea Lange (1895 – 1965) en Walker Evans (1903 – 1975) hadden hetzelfde doel. De wezens en dingen tonen zoals ze zijn. Om hun beelden te vormen, hebben deze kunstenaars inspiratie gevonden in de realistische schilderkunst en in de schilderijen van Millet.

Om de echtheid te onderlijnen worden de opnames begeleid door uitgebreide legende’s om naam en stem te geven aan de stemlozen. Een gekend voorbeeld is Migrant Mother van Lange.

foto : redstarlinezoeker

Deze foto’s uit 1936 maakte Dorothea Lange in opdracht van de Farm Security Adminstration omtrent de gevolgen van de Grote Depressie. De moeder is Florence Owens Thompson. Hier afgebeeld met twee van haar kinderen. 

Als je het mij vraagt, het zou even zo een hedendaagse foto kunnen zijn, genomen in één van de vele Europese vluchtelingenkampen.


(*) Jean – François Millet & Millet VSA

Palais Beaux-Arts Lille 13 octobre 2017 –  22 janvier 2018

jaaroverzicht 2017

Vorige week werd een verkorte versie van het vluchtverhaal van de familie Casier -Dewilde op de site van Familiegeschiedenis geplaatst.
https://familiegeschiedenis.be/verhaal/op-de-vlucht-in-eigen-land
Als ik even terug zie, dan heb ik aan het verhaal gewerkt van juni 2016 tot november 2016. In het eerste deel van het jaar schreef ik over de familie Vanderiviere – Demeulenaere meer specifiek over de Zouaaf Charles Vanderiviere.

Hierbij moet ik vaststellen dat de Red Star Line er dit jaar enkel op de achtergrond was. Maar ik kan je verzekeren dat er nieuwe verhalen volgen in 2018.

Voor wie nog wat wil grasduinen in de verhalen van dit jaar, zijn hier de verwijzingen :
familie Vanderiviere – Demeulenaere (artikelen 2017 tot en met mei)

 

familie Casier – Dewilde (artikelen 2017 vanaf juni )

 

Ik wens jullie allen : een heel gelukkig nieuwjaar.
Nieuwsgierig naar wat er aan staat te komen!
Een nieuw jaar, nieuwe kansen
nieuwe dromen.
Volg dan verder deze website.
Tot in 2018.

Kerstcadeau? Nieuwjaarsgeschenk? Enkele boekentips voor jong en oud.

Het is niet omdat er bijna wekelijks een verslag was van het vluchtverhaal van meter Alice en haar familie, dat ik niets meer heb gelezen over migratie. Integendeel.

Een mooi verhaal over Ellis Island is “Laatste dagen op Ellis Island” van Gaëlle Josse. Het werd uit het Frans vertaald door Floor Borsboom en uitgegeven bij De Geus.

Over een paar dagen sluit het immigratiecentrum. We schrijven 3 november 1954. Directeur John Mitchell is de laatste op het eiland en hij kijkt in zijn dagboek terug op de vele schepen vol hoopvolle immigranten. Ik vond het een melancholisch boek gebaseerd op feiten. Een terechte winnaar van de EU literatuurprijs.

Het tweede boek dat ik wil voorstellen is “met de helm geboren” geschreven door Stefaan Van Laere.  Het is een biografisch vertelling gebaseerd op het rijkgevulde leven van Oscar Glas (1899 – 1996). In de Grote Oorlog was hij één van de Belgische opgeëisten uit Gent. In de jaren twintig ging hij zijn geluk zoeken in de Verenigde Staten.  Zijn oude dag bracht hij door in het kunstenaarsdorp Sint-Maartens-Latem en later in Gent.

 

Leer kinderen om van lezen en geschiedenis te houden. Dat is het doel van het boek getiteld “Les enfants de la Red Star Line“. geïllustreerd door Emmanuelle Eeckhout op tekst van Michèle Baczynsky en Geraldine Kamps. 

Het boek vertelt ons het verhaal van een 9 jarig joods kind, Yasha, die in een zeer arm dorp in Oekraïne woont tot de ochtend van 1923, wanneer gewapende Kozakken alles op hun pad vernietigen. Yasha en zijn gezin ontvluchten de ellende en het geweld en gaan naar Amerika. Yasha laat ons de lange, zware en gevaarlijke reis van zijn familie beleven en hij ontmoet er ook nieuwe vrienden. 

Dit verhaal over ballingschap en hoop, geïnspireerd door echte gebeurtenissen, is door meerdere generaties migranten geleefd en is meer dan ooit actueel nieuws. 

Veel leesplezier.