Pype Jules 1913 – 1917

In 1912 keer ik naar Staden terug om mijn familie en vrienden te bezoeken. De stille hoop die mijn ouders koesteren dat ik niet terug naar Amerika zal gaan, smelt als sneeuw voor de zon. Veel van mijn  vrienden zijn immers ondertussen ook naar Amerika vertrokken.
 

Cyriel Huyghe, Henri Sabbe, Alois Spruytte, Désire Misplon reisden op 30 maart 1912 van Antwerpen via Liverpool naar New York. Hun eindbestemming was Detroit, Michigan. Ik spreek af met Cyriel Soenen, uit Staden, om hen  te gaan bezoeken in Detroit.

Op 15 maart 1913 vertrekken wij vanuit Antwerpen opnieuw met de SS Finland van de Red Star Line. Deze keer heb ik 23 dollar op zak. 

“Nadat we onze handbagage  naar de kajuit hadden gebracht, stonden we op het dek. Het schip vertrok en iedereen wuifde. Sommige mensen gooiden serpentines naar de kade. Toen ging de bel en moesten we gaan eten. Er waren twee beurten. Na een wandeling op het dek gingen we slapen in onze kajuit. 

Het schip voer zachtjes voort en een bel maakte ons wakker voor het ontbijt. We moesten om 8.30 uur aan tafel. Het eten was lekker. De kinderen speelden spelletjes op het dek. Wij maakten kennis met enkele andere mensen . Er was altijd veel te beleven op de boot. 
 

Toen we op de derde dag wakker werden, schudde en beefde het schip. We zaten in het midden van een zware storm en we waren doodsbang. Iedereen was zeeziek. Na enkele dagen werd het beter.” 

(* naar het verslag van een medereiziger van de SS Finland, maart 1913)

Na een reis van 13 dagen bereiken we New York en zag ik voor de tweede maal het Vrijheidsbeeld.
 

De SS Finland van de Red Star Line vaart langzaam maar zeker langs het Vrijheidsbeeld naar zijn aanlegplaats in de haven van New York. We zijn met 1200 landverhuizers aan boord. We komen uit bijna alle landen van Europa maar vooral uit Frankrijk, België, Holland en Duitsland. Ik kon ze zo herkennen de eerste dagen. De Duitsers hadden gezongen en speelden accordeon, die van Zwitserland jodelden en de Fransen amuseerden zich met het leegmaken van enkele flessen wijn die ze voor vertrek in hun bagage hadden gestopt. En nu, met zwaarmoedige harten en hooggespannen verwachtingen komen we aan in het Beloofde Land Amerika.

Wij geraken vlot de controle door en reizen verder naar Detroit.  
Cyriel heeft als eindbestemming z’n vriend Henri Sabbe opgegeven. Ik zal na het bezoek aan mijn vrienden in Detroit doorreizen naar Moline. Sinds 13 maart 1913 woon ik officieel in de 10de straat, 1936 te Moline.”
 

In 1914 verklaart Duitsland de oorlog aan België.

Ik verneem dat mijn broer Cyriel werd opgeroepen voor het speciaal contigent van het 4de regiment Jagers te Voet in de 3de legerdivisie van het Belgisch Leger.
 

Mijn ouders en mijn zus, Marie-Louise en haar man Cyriel Zeenaeme, zijn zoals zoveel inwoners van Staden naar Normandië gevlucht. Later zal het gezin Zeenaeme-Pype in Chalo St. Mars verblijven, op z’n 70 km van Parijs. Drie van hun vijf kinderen zijn er geboren.

In 1917 raakt ook Amerika betrokken bij de oorlog. Op 18 mei 1917 wordt een wet gestemd die toelaat om alle mannen tussen de leeftijdsgrens van 21 en 30 jaar verplicht onder de wapens te roepen. 24 miljoen jonge mannen vallen onder de wet. 

Op 4 juli 1917 word ik na mijn zware dagtaak bij de Holland St.Louis Sugar in Auburn opgewacht en moet ik mij laten registreren voor het Amerikaans Leger. Ik ben net geen 30 jaar.

 

http---signatures.mylivesignature.com-54494-123-CBD1235E838058052ACC32E7EE0E5C76© 2016, ANNdeMARIA.  All rights reserved.

Geef een reactie