Meter Alice

Foto’s bekijken, dagboeknota’s herlezen, extra info zoeken,… maar ook het veld in trekken, letterlijk. Waar woonde meter Alice als ze kind was? 

De Kruisstraat dat was de straat of toch niet!

Op het tweedaagse kermisprogramma van koeke-zondag  11 juli 1897 vonden we het antwoord.

Theof. Casier = vader van Alice Casier

Verdere duiding vind je onder de pagina Handzame 1914 – 1917

 

Meter Alice : 1916

Ook tijdens de oorlog worden er mensen geboren en sterven er mensen van ziekte, ouderdom,… Dat is wat we terugvinden over de familie Casier – Dewilde in het jaar 1916. 

Met dank aan Edmond voor het bijhouden van het huwelijksboekje van onze overgrootouders. 

Alice Casier 1918

Het vierde deel van het verhaal van meter Alice lees je hier.

Meter Alice : 1915

In stukjes en beetjes leer ik het geboortedorp van mijn meter Alice kennen. “Handzame”  

Ik bezoek het kerkhof en vind er heel veel graven met de naam “Dewilde”, enkele met de naam “Casier”.

Ik vind er ook het graf van Prudence Dewilde met haar eerste man Cyriel Casier.

Het grafzerk is een  stamboom op zich. Onderaan zie je de namen van haar eigen ouders staan : Leo Dewilde en Barbara Dewilde.

(foto : redstarlinezoeker)

Onder het verhaal zet ik terug een stukje muziek.

Ik kies voor “When I’ am laid in earth” van Purcelli gezongen door Simone Kermes. Het is een heel, trage versie.

 

Lees ondertussen verder het verhaal van Alice Casier door hier te klikken.

Meter Alice : 1914

Voor ik je het tweede deel laat lezen over meter Alice en haar familie in Handzame, laat ik je luisteren naar het “wiegelied” uit de reeks liederen en dansen van de dood van de Russische componist Modest Moessorgski.

De dood wordt er rauw en direct afgebeeld. De moeder wiegt haar stervend kind en de dood zegt “geef maar hier dat kind, bij mij is het in veilige handen”.

De liederen en de dansen van de dood zijn uitgevoerd door de grootste mannelijke zangstemmen.  Te dramatisch…

De versie waar ik echter de voorkeur aan geef, is gezongen door de vrouw van DE cellist Rostropovitsj : Galina Visnevskaja.

 

Ga nu naar “Alice Casier : 1914” door hier te klikken.

Een lang weekend, mooi weer,..  tijd voor een streepje muziek.

Vertellen over iemands leven kan op heel verschillende manieren. Met de hulp van officiële documenten, aan de hand van foto’s, dagboeken..

Een totaal andere wijze is die van Suzanne Vega. Over het leven van Carson McCullers maakte ze de LP “Lover, Beloved : Songs from An Evening with Carson McCullers”.

Ik laat ze zelf vertellen over dit project. Of ga onmiddellijk naar het tweede filmpje waar Suzanne “New York is my destination” zingt.

 

De laatste puzzelstukjes….

Bij de start van mijn opzoekingen over mijn opa Jules Pype had ik mezelf een lijst gemaakt van 10 vragen.

  1. Wanneer vertrokken naar de Nieuwe Wereld?
  2. Waar precies in de VS heeft opa verbleven?
  3. Wie kende hij er? Woont er nu nog familie?
  4. Met welk schip en vanuit welke haven is hij vertrokken?
  5. Waar heeft hij gewerkt?
  6. Hoe, waar en wanneer heeft hij zijn vrouw ontmoet?
  7. Wanneer en hoe is hij terug naar België gekomen?
  8. De foto van opa met zijn legerkostuum  : Hoe, wat, waar,….?
  9. Hij was lid van The American Legion. Wat is dat?
  10. Wie waren de doopmeter en dooppeter van zijn eerst kind, Cyriel Pype?

Vraag 8 bleef ten dele onopgelost tot voor enkele weken.

Jules Pype 1918 (foto : redstarlinezoeker)

 

Op de keerzijde staat POST CARD en Deze foto kan altijd worden verkregen van ? photo CO. LOU.  KY

LOU. KY betekent Louisville, Kentucky en bracht ons samen met zijn naturalisatiebewijs bij Camp Zachary Taylor. 

Het eerste deel dat loopt van 23 juli 1918 tot zijn vertrek uit het opleidingkamp kun je lezen onder een nieuwe pagina : Jules 1918 (1).

 

Ons bezoek aan het legerarchief te Brussel

zouaaf Amedeo Modgliani

Toen we de eerste info vonden over Charles Vanderiviere en het feit dat hij Zouaaf is geweest hadden we geen eerste bron. Het was een vermelding op een site, een vermelding in een boek, … Nadat we meer gegevens vonden, werd het duidelijk dat er ergens wel iets moest bewaard zijn. 

We kwamen uit bij het Legermuseum in Brussel, meer bepaald bij het archief van dit museum.

 

 

Het museum is gelegen in het Jubelpark. Dat alleen al is heel bijzonder. Je voelt en ziet er de geschiedenis.
We vonden het archief aan de achterzijde van de grote gebouwen. 
In het museum bewaart men de inschrijvingen van alle Belgische (en Nederlandse ) Zouaven die in Brussel hun aanmelding deden

Van de inschrijving kon een kopie worden gemaakt en met deze kleine aanwinst trokken we richting Legermuseum.  In de historische zaal de kasten van de Zouaven kunnen bekijken.

foto : redstarlinezoeker)

Er liggen heel wat originele documenten, kledij, wapens, medailles, foto’s  maar de opstelling zelf is wat rommelig.

Toch is het museum de moeite om eens te bezoeken.

Nieuwsgierig naar het document! Het originele inschrijvingsbewijs van Charles Vanderiviere kun je bekijken bij zijn verhalenreeks onder de familie Pype Vanderiviere.

OER de wortels van Vlaanderen

Vakantie en dus  tijd voor een UIT – tip.

In het Caermersklooster in Gent is er een bijzonder, mooie tentoonstelling over de Vlaamse kunst van 1880 tot 1930. 

OER

De meeste stukken komen uit privébezit en worden voor het eerste getoond aan het grote publiek.  

Kunstenaars als Gustave Van de Woestyne, Emile Claus, George Minne, Valerius De Saedeleer verlaten de vervuilde industriestad Gent, want in deze tijd waren de fabrieken IN de stad. 

In de Leiestreek ademen ze vrij en zoeken ze hun “roots”.  De ene schildert de rijpe korenvelden, de andere een winterlandschap of een karakterkop van een boer. 

De Eerste Wereldoorlog is een breuklijn. Vlaamse kunstenaars komen in contact met de buitenlandse stromingen. Gust De Smet, Frits Van den Berghe, Constant Permeke en Edgard Tytgat halen un inspiratie ook uit het volkse leven en vullen deze aan met kermissen, circussen,…

 
Het schilderij op de affiche van de tentoonstelling OER is één van de drieluiken van Gustave Van de Woestyne en dit schilderij sprak mij in het bijzonder aan. Zo anders dan Permeke die de zaaier schildert met donkere, aardse kleuren. 

Constant Permeke (1939)  “De Zaaier”

Deeske, “de slechte zaaier” van Gustaaf Van de Woestyne is een weerspiegeling van de boer – archetype. Hij schildert Deeske tegen een gouden achtergrond. Hij tilt het primitivisme van de boer op tot het spirituele, zoals de Middeleeuwse iconen. 

Gustaaf Van de Woestyne 1908 “De slechte zaaier”

 Het tijdschrift Openbaar kunstbezit Vlaanderen heeft een speciale editie over Oer. De tentoonstelling loopt tot 6 augustus 2017 en is een echte aanrader.